Obecne badanie jest kontynuacją projektu rozpoczętego w 2000 roku.

Projekt jest próbą uzupełnienia diagnozy opartej na wskaźnikach instytucjonalnych o kompleksowe dane na temat gospodarstw domowych oraz postaw, stanu ducha i zachowań osób tworzących te gospodarstwa; jest diagnozą warunków i jakości życia Polaków w ich własnym sprawozdaniu. Za pomocą dwóch odrębnych kwestionariuszy badano gospodarstwa domowe oraz wszystkich dostępnych ich członków, którzy ukończyli 16 lat.

Niniejszy raport pokazuje nie tylko dzisiejszy obraz polskiego społeczeństwa, ale pozwala również śledzić jego zmiany w okresie dziesięciu lat, zaś uwzględniając wcześniejsze badania na temat jakości życia Polaków także w dłuższym okresie, niemal od początku transformacji.       

Diagnoza społeczna skupia na badaniu nie przelotnych opinii, lecz bardziej podstawowych faktów, zachowań, postaw i przeżyć. Na plan pierwszy wysuwa się pytanie: jakie jest polskie społeczeństwo dwadzieścia lat po zmianie systemu, dziesięć lat po pierwszym badaniu w ramach tego samego projektu i pięc lat po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej?

         W raporcie omówiono następujące zagadnienia: struktura demograficzno-społeczna gospodarstw domowych, warunki życia gospodarstw domowych związane z ich kondycją materialną, dostępem do świadczeń medycznych, do kultury i wypoczynku, edukacji i nowoczesnych technologii komunikacyjnych, jakość, styl życia i cechy indywidualne obywateli.